Glista ludzka (łac. Ascaris lumbricoides) to robak pasożytujący w jelicie cienkim człowieka. Dorosłe osobniki mogą osiągać długość 20-40 cm. Wydzieliny i wydaliny (toksyny) glist powodują zatrucie organizmu i mogą wywołać reakcje alergiczne.Do najczęstszych objawów wynikających z obecności glist są: bóle brzucha, niestrawność, mdłości, wymioty, biegunki lub zaparcia, zaburzenia łaknienia, wysypki, świąd skóry, bóle głowy, rozdrażnienie, obrzęk twarzy i rąk.
	Owsiki (łac. Enterobius vermicularis) Zakażenie owsikami to chyba najbardziej rozpowszechniona choroba pasożytnicza u dzieci. Wywołują ją owsiki, małe robaki o długości 0,5-1 cm.Dzieci zakażają się po połknięciu mikroskopijnej wielkości jaj owsika.W jelicie człowieka z jaj wylęgają się larwy, które po 2-4 tygodniach przekształcają się w dojrzałe pasożyty. Dorosłe owsiki bytują w końcowym odcinku jelita cienkiego i w jelicie grubym. Samce giną po zapłodnieniu samic, samice natomiast wędrują w pobliże otworu odbytowego i tam podczas odpoczynku lub snu człowieka składają jaja w fałdach odbytu. Jedna samica owsika składa średnio 10000 jaj .
	Przywry - wnętrzniaki (łac.Digenea) Przywrami nazywamy pasożyty wątroby i trzustki. Mają płaskie ciało o długości 20 - 30 milimetrów i szerokości 8-12 milimetrów. Najczęściej występują cztery rodzaje przywry: ludzka przywra jelitowa i przywra wątrobowa (zwana motylicą wątrobową), przywra wątrobowa owcza i trzustkowa bydlęca. Wbrew temu co sugerują nazwy , zarówno przywra owcza jak i bydlęca występuje u ludzi.
	Tasiemce (łac.Cestoda) Tasiemce należą do robaków płaskich, które wywołują chorobę, zwaną tasiemczycą. Tasiemce mają kształt tasiemki czy wstążki. Składają się z główki uzbrojonej w haczyki lub ssawki (za pomocą których przyczepiają się do wewnętrznej ściany jelita), krótkiej szyjki stanowiącej strefę wzrostową oraz licznych członów. Dojrzałe człony, zawierające zapłodnione jaja, odrywają się od końca pasożyta i są wydalane z kałem. Dalszy rozwój jaja do postaci wągra odbywa się w przewodzie pokarmowym żywiciela pośredniego (zwierzę). Uwalniane z jaja zarodki przebijają ścianę jelita i osiedlają się w narządach wewnętrznych. Człowiek zaraża się przez spożycie surowego lub niedogotowanego zakażonego mięsa. W jelitach człowieka może bytować: * tasiemiec nieuzbrojony (długość od 4 do 10 m), żywiciel pośredni - bydło rogate. Zakażenie następuje przez spożycie zakażonej wołowiny; * tasiemiec uzbrojony (długość 2-4 m), żywiciel pośredni - świnia. Człowiek zaraża się przez spożycie zarażonej wieprzowiny. Jaja mogą również się przenosić z człowieka na człowieka przez zakażone nimi ręce, żywność, wodę; * bruzdogłowiec szeroki (długość do 10 m), żywiciel pośredni żyje w wodzie - raczek (zwany oczlikiem), ryby. Zakażenie następuje przez spożycie zakażonego kawioru lub rybiego mięsa; * tasiemiec karłowaty (długość 5-60 mm), żywiciel pośredni - myszy, szczury, ptaki. Zarażenie następuje po spożyciu jajeczek tasiemca obecnych w produktach żywnościowych. Jaja tasiemca wydalane z kałem na zewnątrz skażają środowisko, stwarzając niebezpieczeństwo zakażenia bytujących w nim gryzoni oraz powtórnego zakażenia człowieka drogą doustną; * tasiemiec eliptyczny (długość do 35 cm), bytuje w jelitach psów i kotów oraz człowieka, żywiciel pośredni - pchła ludzka i psia.
	Toxocaroza - choroba odzwierzęca To jedna z wielu chorób pasożytniczych, której przenosicielami są zwierzęta takie jak psy i koty towarzyszące człowiekowi. Do zakażenia pasożytem Toxocara dochodzi po połknięciu jaj znajdujących się w odchodach psów i kotów, zatem najbardziej narażone są dzieci i dorośli mający bliski kontakt ze zwierzętami, a także dzieci bawiące się w piaskownicach zanieczyszczonych kocimi lub psimi odchodami. W początkowej części jelita cienkiego wylęgają się larwy, które następnie przechodzą przez ściankę jelita i wędrują do płuc naczyniami krwionośnymi i limfatycznymi. Wraz z krwią tętniczą rozprzestrzeniają się w całym organizmie. W rejonie naczyń włosowatych larwy opuszczają naczynia i przedostają się do tkanek. Najczęściej umiejscawiają się w wątrobie, ośrodkowym układzie nerwowym, oku.
	Tęgoryjec dwunastnicy (łac. Ancylostoma duodenale) Szacuje się, że małym, czerwonawym nicieniem zarażonych jest kilkanaście procent ludzi na całym świecie, szczególnie w strefie międzyzwrotnikowej. Tęgoryjec ma bardzo szeroką gardzieli i otwór gębowy, stąd jego nazwa. Przy ich pomocy głęboko wczepia się w błonę śluzową jelita cienkiego, głównie dwunastnicy. Żywi się fragmentami nabłonków i krwią. Poza tym wydziela toksyny, hamujące krzepnięcie krwi, dlatego do objawów należą między innymi krwawienia z przewodu pokarmowego i anemia. Stała utrata krwi prowadzi często do silnej niedokrwistości. Uszkodzenia jelit często powodują też zakażenia bakteryjne.
	Włosogłówka (łac.Trichocephalus trichiurus) To robak w kształcie nitki długości do 5 cm, który powoduje włosogłówczycę. Jaja wydalane z kałem nie wywołują zarażenia. W wilgotnej i ciepłej glebie jaja dojrzewają, a w ich wnętrzu powstają larwy. Człowiek zaraża się, spożywając produkty zanieczyszczone jajeczkami zawierającymi larwy. W zarażeniu pośredniczą muchy, które przenoszą jajeczka z odchodów i gleby na produkty spożywcze. Ogniwem pośrednim są brudne ręce. W 25% przypadków zarażenie przebiega bezobjawowo. Przy większej ilości pasożytów występuje biegunka, niekiedy śluzowo-krwawa, bóle w jamie brzusznej, spadek masy ciała, anemia. Mogą pojawiać się skórne objawy alergiczne oraz: brak apetytu, rozdrażnienie, bezsenność, bóle głowy, osłabienie.

Według naukowców 95% populacji jest zarażona 1 lub kilkoma pasożytami. Do zakażenia najczęściej dochodzi:
• po spożyciu pokarmów lub wody zakażonej jajami pasożytów
• drogą kropelkową: wdychanie skażonego powietrza
• wektory (komar, kleszcz)
• brak higieny lub korzystanie ze wspólnych sanitariów
• kontakt seksualny
• uszkodzoną skórę, błony śluzowe
• kontakt i zabawę ze zwierzętami

Najczęściej pasożyty atakują nas drogą pokarmową. Na miejsce swojego pobytu wybierają jelita. Tam zakładają kolonie i rozmnażają się. Nierzadko przenikają do krwi lub limfy a wraz z ich strumieniem trafiają do innych narządów: wątroby, płuc, mięśni, serca, skóry, mózgu, stawów, ucha i oka.
O ILE JELITOWY OKRES ICH POBYTU JEST DOKUCZLIWY I WYCZERPUJĄCY– TO NARZĄDOWY MOŻE OKAZAĆ SIĘ ŚMIERTELNYM ZAGROŻENIEM !!!

PASOŻYTY DZIAŁAJĄ NA NASZĄ SZKODĘ:
- mechanicznie drażnią błonę śluzową jelit
- prowadzą do powstania nadżerek, wrzodów, przewlekłych krwawień
- toksyny i wydaliny pasożytów wywołują miejscowe stany zapalne i ogólnoustrojowe reakcje alergiczne
- okradają organizm żywiciela ze składników odżywczych, aż do skrajnego wycieńczenia
- hamują zdolność organizmu żywiciela ze składników odżywczych, wywołując niedobory żywieniowe i stan głodu komórkowego
- hamują zdolność organizmu żywiciela do wchłaniania składników odżywczych wywołując niedobory żywieniowe i stan głodu komórkowego
- utrudniają i upośledzają proces trawienia pożywienia blokują dopływ soków trawiennych do światła jelita (przewody wyprowadzające wątroby, trzustki, gruczołów jelitowych)
- wywołują niedrożność jelit

Praktycznie wszystkie pasożyty lubią witaminy, mikroelementy, szczególnie żelazo i hormony, białkowo-węglowodanowe pożywienie i cukier. Pożerają one to wszystko i wydzielają toksyny, pochłaniając erytrocyty i osłabiając odporność. A to jeszcze nie wszystko. Osiągając określone stadium rozwoju, po prostu blokują układ immunologiczny, upośledzając tym samym tkanki narządów.
W konsekwencji szkodliwych warunków ekologicznych, używania chemicznych lekarstw, w szczególności antybiotyków, przemęczenia, stresu, niewłaściwego żywienia, spożycia konserwantów, u ludzi następuje spadek odporności.

Podczas obserwacji kropli krwi możemy dostrzec jaja oraz larwy pasożytów (np. glisty ludzkiej, przywry, motylicy wątrobowej, lamblii, tasiemca i wielu, wielu innych). Pod względem wykrywalności pasożytów obecnych w organizmie człowieka, metoda mikroskopowej analizy żywej kropli krwi w jasnym polu widzenia jest jak do tej pory najskuteczniejsza.

Ryzyko zakażenia pasożytami pojawia się już w wieku kilkunastu miesięcy, podczas gdy jeszcze jako dzieci bawiąc się w piaskownicy, wkładamy ubrudzoną łopatkę lub inne przedmioty do ust. Pasożyty to organizmy zwierzęce lub roślinne wykorzystujące inny organizm jako środowisko życia i zdobywania pożywienia. Najczęstszymi pasożytami człowieka są organizmy zwierzęce, które wywołują choroby zwane parazytozami. Pasożyty bytujące w jelitach człowieka zaliczamy do robaków i pierwotniaków.